دلنوشته های مغز مشوش بانو

میگن آدمایی که کنار دریان به صداش عادت میکنن

میگن قصه عادت تلخه چون دیگه چیزی برات تازگی نداره

ولی تو هیچوقت به صدای دعوا و تشر عادت نمی کنی

هیچوقت برات هتک حرمتت عادی نمیشه

هیچوقت صدای شکستنت عادت نمیشه

صدای شکستنت هربار بلندتر تو گوشت زنگ میزنه

و تو هربار ناامید تر از آینده نامعلوم و ترسناک

به هر چیزی چنگ میزنی

تا صدای خیلی چیزارو نشنوی

دلنوشته های مغز مشوش بانو...

این روزها ، پر از دردم

از نبودن های تلخ

و بودن های دردناک

این روزها ، دلتنگم

برای آغوش هایی که برویم باز نشد

و برای قهوه هایی که خورده نشد

تا ته فنجان تیره بدنبال آینده روشن باشم

به گمانم برای روزگار باید عینک بزرگی بگیرم

تا مرا همانگونه که هستم ببیند

من آنقدر بزرگ نیستم که تحمل اینهمه درد را داشته باشم

دلنوشته های مغز مشوش بانو...

بانوی مهر

دست خودم نیست اینهمه دوست داشتنت

من به دستبندت حسودی میکنم

که همواره دستانت را در دست دارد

من به گوشواره هایت حسودی میکنم

که هرروز در پس هر تکان ، بوسه بارانت می کنند

من به گردنبندت غبطه میخورم

که همیشه سر بر سینه بلورینت دارد

بانو مرا ببخش

من بیشتر از همه به آن ستاره چشمک زنی حسودی میکنم

که نگاهت را خیره کرده

دست خودم نیست

عشق گاهی آدم را خودخواه میکند

گاهی سرکش

گاهی لجباز

و گاهی

فقط گاهی ..... دیوانه !!!!

دلنوشته های مغز مشوش بانو...

چه کسی بهتر از تو می تواند بعد از هر صدا کردنی

بگوید

جان!

و چقدر آهنگین است صدای بم مردانه ات

سمفونی های موتزارت نیز کنار جذابیت صدای تو زانو می زنند

سینه ستبرت پناهگاه امنی است

مطمئنم

این را از زیبایی لباس هایی فهمیدم

که فقط بر اندام تو زیبا می نمود

راستی شیرینی خنده های تو بیشتر است

یا قطاب یزد؟؟؟؟؟

دلنوشته های مغز مشوش بانو...

خوش آمدی عقاب زخمی

اینجا بزمیست مستانه

نه بندی

نه دامی

نه فریبی

فقط من و تو و کلمات

نجابت نگاهت ، تورا محرم خنیاگران نموده

پس بشکن حصار

که بی سلاح آمده ایم

با پرچم سفید

آغوش بگشا برای سرداران خسته از جنگ

دلنوشته های مغز مشوش بانو...

امروز به خورشید سلام کردمخورشید کمی کسل و بی حاللای چشمانش را باز کرد و سری تکان دادکه یعنی خاصیت مهر اینستامروز به ابر سلام کردمابر چانه ای لرزاند و با بغض مرا نگریستکه یعنی باران نزدیکستامروز به درخت سلام کردمدرخت از سردی نگاه عابران بی سلام ، تنی لرزاندبرگی به نشانه قدر دانی فرستادو به خواب رفتکه یعنی هدایای زیادی در راه استامروز هوا را بغل کردممرا نوازش کرد از ته دل خندیدمکه یعنی تولدی در راه استبرای منزاده مهرفرزند پاییزدختر بارانبانوی ابرفصل مهر ، فصل برپایی امپراطوری عشق است پاییزم مبارک دلنوشته های مغز مشوش بانو...

به تازگی نقل مکان کردم

به کنار جنگلی انبوه

سرد

تاریک

و ترسناک

به دور جنگل پرچینی کشیده اند

می گویند برای دفع خطرات

ولی من سرکش تر از خطرم

حصار را رد میکنم

به دل جنگل میزنم

تا دانه نور بکارم در آن ظلمت

دلنوشته های مغز مشوش بانو...

وقتی وقتت رو برای یه نفر خالی نمی کنی

و دنبال زمانای مرده میگردی برای گذروندن وقت

ینی اون آدم برات اصلا خاص نیست

یکی مثه بقیه

و چقدر آدما حالشون بد میشه وقتی همچین رفتاری باهاشون بشه

اینکه تو حداقل برای یه نفر خاص باشی

خیلی مهمه

و مهم تر ازون اینه که تو روابط ، از هر نوعی

حس امنیت بدیم

حس اینکه قرار نیست کسی جاتو بگیره

حس اینکه گذر زمان ارزشتو بالاتر میبره

نه اینکه.....

برای وقت گذروندن با خودت

وقتت رو خالی کن

دلنوشته های مغز مشوش بانو...

امشب /اهسته تورا باز تمنا کردمو خدا سخت گریستکه تو آغوش مرابه حساب پدر دختری از جنس فریبطاق زدییا تو بازیگر لیلی و مجنون بودییا من آن اندازه احمق و ساده دل و زود.....بگذریمهرزمان یا تو بر اهوی قلبم می پردبه خودم ، به خدا قول عمیقی دادمکه فراموش کنم چشم سیاهتولی افسوس که با بانگ ندایی و کمی یاد قدیم می شوم باز دچار و من از تو از این حس می شوم بیزار دلنوشته های مغز مشوش بانو...

گرفتگی دلم از زمانه نیست

دلم از نبود کسی گرفته

که نمی خواهم باشد

عقل با من همراهی می کند

دل...........نه

دلنوشته های مغز مشوش بانو...